Konamis Metal Gear Delta Delta: Snake Eater کلاسیک ۲۰۰۴ را با موتور غیر واقعی موتور ۵- ویسک ، کنترل صاف و همان جاسوسی راما جنگ سرد تقویت می کند.
ارسال شده توسط () به
وقتی وارد می شوم تقریباً تا حدودی بی نظمی است Delta Metal Gear Solid: Snake Eaters برای اولین بار زیرا اولین بار نیست. برای من در یک موتور غیر واقعی ۵ براق پیچیده شده است. هر خط کدک که من به یاد می آورم ، هر برش ملودراماتیک که من یک بار آن را اجرا کردم ، هر شرور عجیب و غریب جنگ سرد هنوز با قدرتهای غیر قابل توضیح دقیقاً همان جایی که در سال ۲۰۰۴ بود ، است ، اما اکنون در چنین وفاداری متراکم و مدرن ارائه شده است که من از خستگی گل و لای اسنک ها یا نور در نور بر روی نور بر روی نور و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و فکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر و تفکر فکر کردن “اینگونه است که من به یاد می آورم” حتی اگر هرگز خیلی خوب به نظر نمی رسید. کونامی تصمیم به حفظ بازآفرینی گرفت ، و همینطور یک بازسازی تک به یک است که احساس می کند با دقت بیشتری از طراحی مجدد خلاقانه جلا داده می شود.
و این فقط خطوط گسترده نیست. تحویل شن دیوید هایر دوباره در آنجا وجود دارد و خطوط کدک را با همان جذابیت عجیب و غریب تکرار می کند ، و هر جعبه مقاله دقیقاً همان جایی است که قبلاً بود و همانطور که دو دهه پیش بود از یک نگهبان بیرون آمد. حتی چیدمان محیط ها بدون تغییر است و هنوز هم به مناطق کوچک و مختلفی تقسیم می شود که توسط صفحه های بارگذاری کوتاه از هم جدا می شوند. این زمانی جذاب است که آنها نوستالژیک هستند اما به طور غیرقابل انکار در هنگام خراب شدن با یک طراحی گسترده در دنیای آزاد ، از تاریخ خارج هستند. مسئله این است که Snake Eater هرگز با مقیاس گذاری برخورد نمی کند. این در مورد تنش ها بود ، احساس سقوط در جنگل جنگ سرد ، که در آن درصد استتار و یک معده بزرگ می تواند تفاوت بین لغزش از طریق نامرئی یا فیدرها در یک مرحله زنگ خطر باشد. دلتا هیچ یک از این سیستم ها سازگار نیست و این تصمیم به تنهایی بازیکنان را به اشتراک می گذارد.
از آنجا که بله ، مکانیک استتار از سال ۲۰۰۴ دوباره در شهرت کامل خود قرار دارد و هنوز هم بسته به زمینی که از طریق آن خزنده می شوند ، شماره هایی را به لباس و رنگ صورت خود اختصاص می دهد ، و سیستم آسیب دیدگی هنوز هم نیاز دارد که استخوان های شکسته و اگر نمی خواهند با نیمی از عملکردها لگد بزنند. خوشبختانه ، چاقوی گرسنگی هنوز در اینجا است و شما را مجبور می کند قورباغه ها ، مارها یا جیره ها را شکار کنید اگر نمی خواهید معده خود را بشنوید که به اندازه کافی با صدای بلند شکایت می کند تا پوشش خود را منفجر کند. در آن زمان ، این سیستم ها نوآورانه و حتی به طور اساسی با میله های بهداشتی استاندارد و متر مهمات سایر بازی های اکشن مقایسه می شدند. امروز آنها می توانند بیشتر از نیاز به طعم و مزه احساس کنند ، اما به طرز عجیبی ، به طرز عجیبی دلیلی برای ترکیب زخم های مار پس از یک اشتباه ناخوشایند یا تبادل استتار برای مخفف جدید D-pad به جای حفر بی وقفه از طریق منوها است.
در تعمیرات گرافیکی ، نوستالژی واقعاً تبدیل می شود. جنگل ها ، رشته های کوهستانی و باتلاق های ابری احساس می کنند که گویی هر تیغه چمن می تواند موقعیت خود را نشان دهد. مار کثیفی ، خون و برگهای روی بدن خود را به خود جلب می کند ، زخم ها در هنگام مراقبت از پزشکی خود اتفاق می افتد ، و نورپردازی پویا همه چیز را در مورد احساس یک برخورد تغییر می دهد. شافت در روز گسترده زیر چشم مراقب یک نگهبان امنیتی عصبی است ، در حالی که شب در جنگل خزنده می شود ، و چیزی جز مهتاب در پشت نیست که الگوهای گشت قدیمی ناگهان احساس غیرقابل پیش بینی می کنند. سکانس های میانی ، البته بیشترین سود را دارند. ارتقاء افسانه ای رهبری به موضوع Snake Eater دوباره در شهرت سورئال خود قرار دارد ، فقط این بار با نوع وفاداری سینمایی قاب بندی شده است که فراموش می کنید که در واقع دقایقی دقایقی را تماشا می کنید.
اما بخشی از این بلبرینگ با وفاداری بالا و همچنین قبل از آن به پایان نمی رسد. Ocelot برای درخواست پشتیبان گیری ، یا تئاتر ماوراء طبیعی واحد کبرا ، به طرز شگفت انگیزی در PS2-Original به طرز شگفت انگیزی به نظر می رسید ، اما می توانید خود را در Uncanny در 4K فوق العاده زیبا غوطه ور کنید. این سازش برای حفظ همه چیز است: آنها جذابیت را حفظ می کنند ، اما آنها همچنین در آن سن و سال نیز با لطف کمتری به ارث می برند. همین مورد در مورد دعوا های رئیس نیز صدق می کند. درد وت ترس شعارهای گرفته شده باقی بمانید ، که در آن شما عمدتاً منتظر حمله یک پنجره هستید در حالی که می توانید حمله کنید پایان هنوز هم یک کلاس کارشناسی در صبر و بداهه است ، و اندوه هنوز یک بازی متا است که فقط چند سری دیگر جرات امتحان کردن را دارند. کونامی این برخوردها را ریمیکس نکرده و مدرن نکرده است. این که آیا شما این ناامید کننده یا وفادار را تعیین می کنید بستگی به آنچه انتظار داشتید بستگی دارد.
با این حال ، کنترل ها به شکلی مدرن شدند که من از آن استقبال کردم. اکنون مار به توانایی جریان نزدیکتر می شود فلزی -Gear Solid V: درد فانتومانتقال Crouch به خزنده صاف تر است و مبارزه حمل و نقل محلی کمتر سفت است. دوربین جدید به سبک ، یک دیدگاه بیش از حد شانه ، نحوه خواندن برخوردها را تغییر می دهد و هدف را دقیق تر می کند و گزینه میراث پارامترها باقی می ماند. اما هر ویژگی از بین نمی رود. سیستم عرشه هنوز خیلی مشتاق است که به دیوارها پایبند باشد و توپ با عامل آرامش بخش MK22 روال حذفی از راه دور من بسیار دشوارتر است. دشمنان نیز واضح تر هستند و من را از دورتر تشخیص می دهند یا مرا از زوایای ایمن در گذشته می شناسند ، و من مجبور شدم الگویی را یاد بگیرم که فکر می کردم یک بار که آن را کاملاً می دانستم.
عملکرد همچنین بی عیب و نقص نیست. علیرغم وفاداری بصری ، لکه های کوچک وجود دارد: رشته های مو روی EVA یا رئیس می تواند در برابر پس زمینه های خاص پیکسل کند ، برش هایی که گاه به گاه تحت بارهای سنگین لکنت می شوند ، و موضوع تازه ضبط شده مار ، ریتم دنباله هادی نمادین را به اندازه کافی کافی می اندازد تا جانبازان را برپا کند. این شکسته نیست ، به دور از آن ، اما این لحظاتی است که ترک های کونامیس در غیر این صورت نمایش عالی هستند.
و هراس واقعاً کلمه است. هر ترفند کلاسیک هنوز هم کار می کند ، از پرش از مبارزه نهایی با ضربه زدن به زودهنگام ، به نگهبانان ، اشیاء احمقانه را هنگام غافلگیر کردن آنها رها می کند. موارد اضافی مانند بازگشت مار در مقابل میمون ، مینین Savage Guy طولانی که یک بازگشت باز می گردد ، و محتوای پس از شروع مانند چند نفره Foxhunt برنامه ریزی شده است. یک بیننده مدل جدید وجود دارد ، یک استتار جدید که از ورودی های بعدی وام گرفته شده است ، و حتی علاوه بر “تئاتر مخفی”. همه این لمس های کوچک یک بازسازی را نشان می دهد که مجدداً تفسیر نشده است ، بلکه برای کامپایل ، حفظ و صاف کردن آن بر روی لبه های آنچه در آنجا بود وجود دارد.
کجا من را ترک کرد؟ بازسازی که کمتر در مورد بلند کردن است مار در چیز جدید و بیشتر در مورد به یاد آوردن چرا اصلاً نمادین بود. ملودرام سیاسی هنوز هم جذاب است ، پیوند بین مار و رئیس هنوز با خشونت به پایان می رسد ، اوا هنوز هم هر صحنه ای را که در آن قرار دارد سرقت می کند (با وجود چند خطای تاریخ در رسیدگی به شخصیت او) ، و اوکلو هنوز هم نوع رقابت عجیب و غریب را ایجاد می کند که باعث می شود آن را ناشایست. هیچ یک از اینها مجبور به تغییر نبود و هیچکدام از آنها لمس نشده است.
ارائه
۹۲
تعمیرات اساسی Engine 5 به جنگل ، باتلاق و کوههای ضخیم غلیظ می دهد ، در حالی که مارها و شخصیت های دیگر جای زخم ، خاک و خاک را در زمان واقعی نشان می دهند. Kutten مانند تبلیغات نردبان و مبارزه با زمین گل -از نظر فیلم ، اگرچه پیکسل مو و لکنت های گاه به گاه از هم ایستاده است.
گیم پلی
۸۷
درصد تارن ، درمان آسیب دیدگی و سیستم گرسنگی بدون تغییر باز می گردد و عمق خفا را می بخشد. دوربین جدید در سبک ، هدف و حرکت را بهبود می بخشد ، اما افت گلوله در استفاده از آرامش تأثیر می گذارد و برخی از کارفرمایان مانند درد در مقایسه با نکات برجسته مانند پایان ، منسوخ می شوند.
یک بازیکن
۹۰
تاریخ جنگ سرد دست نخورده است و رابطه رئیس هنوز بیشترین تأثیر را دارد. اجرای کامل حدود دوازده ساعت با تکرارپذیری مشکلات بالاتر ، رویکردهای مخفی و اسرار اختیاری انجام می شود.
چند نفره
شماره
در ابتدا هیچ حالت چند نفره وجود ندارد. یک حالت Foxhunt پس از انتشار برنامه ریزی شده است ، اما بازی فعلی فقط بازیکن مجرد است.
عمل
۸۴
به طور کلی ، بازی با رابط کاربری مدرن و اختصارات مفید مانند استتار سریع اجرا می شود.
در کل
۸۹
Delta مکانیک ، تاریخ و سرعت Snake Eater را وفادار نگه می دارد و گرافیک های مدرن و کنترل های صاف را اضافه می کند. اختراع جدید از دست رفته است ، اما جامع ترین راه برای تجربه کلاسیک اصلی است.
